logo
 

 

Reisverslag 2011

terug naar reisverslagen

 

Door Hans van Dongen Torman

Kuifje in Groenland
Ik moet in een vorig leven een stoere Viking zijn geweest, anders kan ik de aantrekkingskracht die noordwest Europa op me heeft niet verklaren. Maar de afstand tussen dromen en doen is in dit leven een stuk groter en pas ter gelegenheid van mijn 50ste verjaardag heb ik aan die roep gehoor gegeven met een wandeltocht op IJsland.
Op die ervaring heb ik 10 jaar kunnen teren maar toen ik in het NKB-blaadje van juni 2009 de oproep zag voor een kennismakingsdag over een expeditiekanotocht in Groenland met Seakayakingreenland heb ik dat opgevat als een signaal dat het weer tijd was voor een nieuw avontuur.

Kuifje in Gup2

In de loop van het daaropvolgende jaar zijn er wel een paar waar-ben-ik-aan-begonnen momenten geweest maar ik had het al aan zoveel mensen verteld dat ik alleen om die reden al niet meer terug kon krabbelen. En dat is maar goed ook, want het was een unieke belevenis en geen van de vooraf bedachte horror-scenario's is uitgekomen. Dat laatste vooral dankzij de gedegen voorbereiding en begeleiding: 7 trainingstochten, inclusief kamperen bij 0°C in de Biesbosch en sleep- en hielhaakreddingsoefeningen tussen de ijsschotsen in het Stoetenslagh,

wintertraining up2

een lijst met 89 do’s en dont’s, ontelbare bezoekjes aan Arjan Bloem, Bever, Carl Denig, de Kampeerwinkel, Perry en Decathlon, het met veel hoofdbrekens samengestelde en vooraf opgestuurde voedselpakket voor 14 dagen onder de 20 kg (waarvan in mijn geval 1,5 kg chocola en pinda’s want “je moet jezelf af en toe verwennen”), een mega-EHBO-pakket, een nederlandse stand-by huisarts (bedankt, Ton!), weersvoorspellingen via satphone, nachtelijke ijsberenwacht (een maatregel die is ingevoerd na een beangstigende encouter een paar jaar geleden), etc.

In de Mercatorprojectie wordt het extra vertekend maar ook op een globe kun je zien hoe immens groot Groenland is. Ruim 2 M km2, dat is 4 x de oppervlakte van Frankrijk. Grotendeels bedekt met een convexe ijskap die in het midden 3 km dik is; er worden door Seakayakingreenland ook sledetochten over de ijskap georganiseerd, maar zover gaat mijn fascinatie nou ook weer niet.

sledehonden up

Verkenning (van een klein stukje) van de fjordenkust met de kajak is een ideale manier om een indruk te krijgen hoe de aarde er uitzag in de tijd dat het leven zich begon te ontwikkelen. Planten, dieren en mensen doen bewonderenswaardige pogingen in dit barre klimaat te overleven maar de niet-levende natuur overheerst. Als je daarvan houdt (zoals ik), kun je je hart ophalen.

nietlevendenatuurup

Onze uitvalsbasis was het plaatsje (met airstrip) Kulusuk, aan de oostkust iets onder de poolcirkel. De groep bestond uit twee Friezen en een Belgisch kanostel, een Duitse, Sien en ik. Bij aankomst was het stralend helder weer en dat is het een week lang gebleven. Eén nadeel: het haventje was dichtgeslibd met ijsschotsen (ongewoon voor het zomerseizoen, mogelijk veroorzaakt door de versneld smeltende gletsjers) waardoor we pas 2 dagen later dan gepland konden vertrekken met behulp van een local met een motorboot die als ijsbreker fungeerde.

ijsbrekersup2

Die 2 dagen hebben we overigens goed benut als een wat uitgerekte warming-up met wandelingen en proefkamperen en -varen met alles wat daarbij komt kijken zoals in- en uitpakken, kanosjouwen (60 kg per stuk tot boven de vloedlijn over glibberige rosten!), etc.
Vanaf de top van een berg zagen we een  ander groepje kajakkers aan de goede kant van de ijsbarrière glijden door de stilte over het spiegelgladde water. Een beetje frustrerend, maar wel een prachtig plaatje van wat ons te wachten stond.

andere groepup2

Over het doel en het hoogtepunt van de reis, het kajakken en wildkamperen zelf, valt zo weinig te vertellen. Dat moet je ervaren, woorden doen daar alleen maar afbreuk aan. Zelfs met de prachtigste foto’s (er zijn er heel wat gemaakt) kun je dat gevoel niet goed overbrengen. Ik heb zelfs genoten van de nachtwacht, mede omdat nacht in die omgeving en in dat jaargetijde iets heel anders is dan bij ons, 13 graden zuidelijker. Echt donker wordt het niet maar de stilte is nog intenser dan overdag.

nachtwacht up2

Het water is natuurlijk (letterlijk) ijskoud dus regel 1 is: zorg dat je niet omvalt. Daar was met de superstabiele en volgeladen Prijon Seayaks in het beschutte fjordengebied ook weinig kans op en tijdens de twee dagen dat het stormde en regende hadden we er democratisch voor gekozen ons heil te zoeken in een voor Groenlandse begrippen luxe gemeenschapshuis in het plaatsje Kungmit waar ik op mijn 62e verjaardag ook nog werd verrast met taart met kaarsjes en cadeautjes.

jarigup2

Voor de rest is de buitentemperatuur overdag met een paar laagjes prima te genieten. Hoofdbedekking is, zeker voor mij, onontbeerlijk (ook ’s nachts) maar meestal voeren we zonder handschoenen. ’s Nachts en met mist koelt het wat af maar ook daar kun je je met een niet al te extreme uitrusting goed tegen wapenen en laten we eerlijk zijn: daar kies je juist voor als je je voor een expeditie in die contreien opgeeft.

ijsinhavenup

Hans van Dongen Torman

 

 

site ontwerp