logo
 

 

Reisverslag 2008

terug naar reisverslagen

 

Door Willie de Jong

Maandag 23 juni
Eindelijk is het zover, vandaag vertrek ik voor mijn kanovakantie naar Groenland. Ook dit jaar hebben de voorbereidingen weer veel tijd en energie gekost. Maaltijden sorteren, doos inpakken, satelliet telefoon, noodadressen, overleg, etc. etc. Maar dit weegt niet op tegen alles wat komen gaat…… Groenland, here we come!! Om 09.30 uur vertrek ik met 30 kg bagage. Het voedselpakket van 15 kg is al in Groenland (als het goed is).

voedselpakket up2

Sien, Marie-Louise, David en Jan ontmoet ik op de luchthaven. Het is toch wel weer spannend allemaal. Om 14.00 uur vertrekt het vliegtuig richting IJsland/Reykjavik, waar wij om 17.00 uur aankomen (IJslandse tijd 15.00 uur). 
Nadat we de tenten hebben opgezet, gaan we eerst wat snacken en daarna boodschappen doen in een kleine supermarkt. We kopen voor ruim een week groenten en fruit. We gaan om 22.00 uur naar bed, want we moeten er morgen weer vroeg uit. Op de camping blijft het lang onrustig, hier gaat alles 24 uur per dag door. Het blijft immers dag en nacht licht.

Dinsdag 24 juni
Om 08.00 uur nemen we de stadsbus naar de kleine luchthaven. Dit is een avontuur op zich. 5 kanoërs met bijbehorende bagage in de bus en na een kwartier moeten we nog een keer overstappen met alle zooi. Vandaag is het superhelder weer: een blauwe lucht en een heerlijke temperatuur.

airportkarretjes up

We vliegen om 10.00 uur en we landen om 10.00 uur. In totaal hebben we nu 4 uur tijdsverschil met Nederland. Vanuit het vliegtuig zien we dat er veel en veel meer ijs in zee ligt dan de vorige keer. Dit voorspelt niet veel goeds……..
Wanneer we het vliegtuigje uitkomen, staan we op de gravel landingsbaan. De frisse, koude lucht stroomt ons tegemoet: de zon schijnt en het is 2°C. We lopen in 20 minuten naar het dorp, waar we overnachten in een guesthouse.  Onderweg passeren we sneeuwwanden van drie tot vier meter hoog. Later horen we dat er deze winter twaalf meter sneeuw is gevallen.

sneeuwwand up2

De kanoverhuurder maakt ons direct duidelijk dat er vandaag niet gekanood kan worden. Geen probleem: we willen toch nog even acclimatiseren. We hebben nu uitgebreid de tijd om het dorpje te bekijken. ’s Avonds gooien we een paar maaltijden bij elkaar en maken er een gezamenlijke maaltijd van. Vanuit de hut is er een schitterend uitzicht op het dorp en de baai, zowel voor als achter.

Woensdag 25 juni
’s Ochtends om 04.00 uur word ik gewekt door de zon, deze schijnt volop in mijn gezicht. De zon staat op dit moment al hoog aan de hemel. Ik draai me nog maar even lekker om. Vandaag wordt er niet gekanood: te veel ijs. We besluiten om in het guesthouse te blijven en maken een programma voor de dag van vandaag: excursie vuilnisbelt, kajaks in orde maken, geweer bestuderen, lunch, naar het postkantoor. Op het postkantoor krijgen we van een vriendelijke man, die goed Engels spreekt, uitgebreid uitleg over de ijsgang (elke dag krijgt hij via internet satellietfoto’s hiervan binnen). Ook hebben we het nog over walrussen en ijsberen, die hier kunnen zitten. ’s Middags gaan we mee op excursie voor de dagjes toeristen, zij komen hier vanuit IJsland. Een Inuït geeft in zijn Groenlandse kajak een demonstratie speerwerpen. Op deze manier werd een zeehond gevangen.

drum dancerup2

Daarna zien we nog een trommelaar/danser, die een verhaal vertelt volgens een oud Groenlands ritueel. We maken nog een wandelingetje naar de luchthaven, de omgeving hier is geweldig, zeker met dit weer, het is helder en zonnig. De sneeuw die nog op verschillende doorgangen in het dorp ligt, smelt nu snel weg. We sluiten de dag af met een gezamenlijke maaltijd .

Donderdag 26 juni
Vandaag wordt er weer niet gevaren.
Wij gaan weer naar het postkantoor om te informeren naar de ijsgang. In de Angmagssalik fjord is het ijs weg en in de baai van het dorpje lijkt er ook minder ijs te liggen. Door wind en stroom kan het ijs verdwijnen of weer aangroeien. Na overleg gaan we een paar rondjes varen in de baai. Na de lunch vertrekken we om anderhalf uur in de baai te varen, er is nu duidelijk iets meer ruimte tussen de ijsschotsen. Het kanoën voelt goed en we kunnen nu mooi testen of de boot in orde is en of we de juiste kleding aan hebben. Het is nog steeds zonnig met een temperatuur van 6°C op het water.

gat in ijsberg up2

Later op de middag wandelen we naar een bergtop. Vanaf hier hebben we goed zicht op de zee en de baai. De natuur is mooi en overweldigend. Alleen van milieu bescherming hebben ze hier nog nooit gehoord. Nu de sneeuw wegsmelt, komt er veel rotzooi tevoorschijn: oude kinderwagens, vuilnis, ijzer en zelfs wegrottende zeehonden. Dit is de andere kant van de medaille.

Vrijdag 27 juni
Eindelijk kunnen we vandaag vertrekken. Eerst gaan we nog naar het postkantoor voor weer- en ijsberichten. De eerste paar uur sjouwen we wat af met onze spullen van de guesthouse naar het haventje waar de kano’s liggen. Voordat we vertrekken krijgen we nog uitleg over het jachtgeweer. 3 Jaar geleden kwamen ijsberen en geweren niet eens ter sprake, maar nu wel.
Om 14.00 uur vertrekken we. Het is heerlijk om alles in je kano te hebben en weg te varen van de “drukte”. Er is nog steeds veel ijs in de baai, maar we kunnen er redelijk goed doorheen komen. Ik geniet van de rust en de stilte. We varen op zeeniveau, maar het lijkt alsof je op een bergmeer vaart, rondom kale, ongenaakbare bergtoppen. Om 17.30 uur landen we op een strandje, precies op dit strandje hadden we 3 jaar geleden een lunchpauze. Het ziet er nu allemaal heel anders uit. Er was toen veel zand en nu veel sneeuw. Danmark Beach is een populaire plek, ook voor de Groenlanders zelf, juist omdat er zand ligt. Meestal heb je te maken met rotsen.

Danmark beach up2

Het is nog steeds heerlijk zacht weer. David en ik willen een top beklimmen. Later komen Sien en Jan ook. We genieten van de omgeving en het schitterende uitzicht over de Angmagssalik fjord.

Zaterdag 28 juni
Vandaag krijgen we te maken met valwinden. Het overvalt ons letterlijk en figuurlijk. We vertrekken rond 11.00 uur. Na een half uurtje varen trekt de wind aan. We varen ongeveer in het midden van de fjord. De wind wordt sterker en we varen wat dichter naar de kant. Plotseling komt de wind van alle kanten. Ik weet, nu moeten we aan wal voor overleg. Dan heb ik opeens ogen van voren en van achteren en een zesde zintuig. Ik zie in de verte een klein, wit strandje afsteken tegen de donkere rotswand. Eenmaal aan land houden we een korte briefing, we zullen dicht langs de kant varen met een voor- en achter vaarder. Weer op het water komt de wind plotsklaps over de bergwand naar beneden vallen. De wind komt van rechts en ik hang met heel mijn gewicht plus kano tegen de wind in. Ik peddel alleen rechts en mijn linker peddelblad hangt seconden lang in de lucht. Doodeng. Zeker als je weet dat het water maar 1° C is, en dat er weinig escape mogelijkheden op de kant zijn.
Wat later houden we lunchpauze in een winderige en koude baai. Hier blijven we niet. We besluiten om naar een bekende plek te gaan van 3 jaar geleden. Dit is om de hoek van de baai.
Als we de kaap ronden, worden we weer overvallen door een valwind. Het water spat wel een halve meter wit bruisend omhoog. Even later hoor ik achter  me schreeuwen, ik kijk om en zie dat er weer een valwind aankomt. Ik zet me schap, maar als deze wind mij bereikt is ie uitgeraasd. We hebben deze dag ongeveer 5 km gevaren.

in de sneeuw up

Op de kampplek ligt heel veel sneeuw. Gelukkig zijn er nog genoeg sneeuwvrije plekken om de tentjes op te zetten. De wind wordt minder en ieder hangt een beetje rond bij zijn/haar tent.

Zondag 29 juni
Om de valwinden voor te zijn, staan we vroeg op en we vertrekken om 09.00 uur. De bergen om ons heen zijn hoog en indrukwekkend. Na ongeveer 2 uur varen pauzeren we in een idyllische baai, het is goed toeven hier in de zon bij een waterval. Het is gewoon warm hier. Daarna varen we verder, we hebben ons uiteindelijke doel niet bereikt, omdat de wind aantrekt.
Onze escape plek is bij het Fangsthus: een geweldige beschutte plek op een landtong. Vanuit de verte zien we een klein blauw hutje staan. We fantaseren waarvoor deze plek gebruikt zou zijn. Even voor drieën gaan we aan land, bijzonder is dat precies om 15.00 uur de zon verdwijnt achter een enorme bergpunt. Het wordt direct een stuk kouder, de lucht blijft knalblauw. Maar gelukkig komt de zon om 17.00 uur langs de berg weer tevoorschijn.
Je ziet dat hier wel vaker mensen komen, het ziet er min of meer “bewoond” uit. Tegen een groot rotsblok staan een paar bankjes van planken, hier maken we ons eten klaar. En relaxen tot de zon onder gaat.

Fangsthus up2

Maandag 30 juni
Op deze schitterende plek houden we een rustdag. Er zijn hier genoeg mogelijkheden om te wandelen, te vissen, te lezen en te zonnen. ’s Middag oefenen we nog even een hielhaakredding op het droge. Marie Louise en ik gaan vandaag voor de pannenkoeken. Na ons diner gaan we in het Fangsthus zitten (vierkante hut met 1 houten tafel en 4 bedden links en rechts boven  elkaar). Daar is het warm, geen wind en gezellig.

Dinsdag 1 juli
Om 06.00 komt Sien bij mijn tent langs om te melden dat er vandaag niet gevaren wordt: te veel wind. De wind is 5 Bft en de temperatuur is 5-8°C. De zon zien we vandaag niet. Ik kruip weer in mijn lekkere warme donzen slaapzak en draai me nog een keer om. ’s Middags maken we een wandelingetje langs de oever van een zijfjord. Omdat er nog veel sneeuw ligt, moeten we sneeuwvelden oversteken. Dit maakt het wandelen niet gemakkelijk.
Vanavond eten we slecht-weer eten (snelle maaltijd): wortelstamppot met worst. Het Fangsthus is een prima plek om de avond door te brengen, de hut is goed geïsoleerd en je merkt hier niets van de kou en de gierende wind. Om 21.15 uur zoek ik mijn tentje op.

Woensdag 2 juli
Vandaag lijkt het goed kanoweer: weinig wind (geen zon).
We vertrekken om 09.00 uur, we varen verder de fjord in richting gletsjer. Links van ons zien we een oude Amerikaanse legerbasis, nog uit de tijd van de Tweede Wereld oorlog. Over een lengte van ongeveer 1 km liggen honderden oude verroeste olievaten verspreid. Je ziet ook nog restanten van een aanlegsteiger. Het is een rotzooitje hier.

US base up2

Wanneer we stoppen voor de lunch zien we in de verte de gletsjer. Boven ons schijnt een flauw zonnetje, in het zuiden boven zee is de lucht grauw en grijs.
Na een korte oversteek vinden we een mooie kampplaats met veel kampeerplekjes. Rechts van ons zien we de Knud Rasmussen gletsjer en recht voor ons zien we de Karale gletsjer.
Het begint te regenen. Het stopt niet met regenen, dus we eten in de regen met een temperatuur van 5 graden. Aangezien we hier goed op gekleed zijn, voelt het niet echt koud aan. Tijdens onze avondwandeling wordt het droog. Maar ’s nachts regent het door.

Donderdag 3 juli
Het wordt ontbijten en inpakken in de regen. Om 09.00 uur (na het uitluisteren van de satelliet telefoon) vertrekken we. We varen verder de Sermiligaq fjord in tot aan de Rasmussen gletsjer.
De gletsjer bestaat uit hele grote, verticale pilaren: rijen dik, naast en achter elkaar. We stappen uit om foto’s te maken. In de omgeving van een gletsjer groeit niets, alles is hier ruig en kaal. Het waait en regent en ik heb het koud. Ik probeer maar wat in beweging te blijven om niet al te veel af te koelen. Het is niet warmer dan 3°C. Weer terug in de kano’s krijg ik het warmer, we varen met het windje in de rug weg van de gletsjer. Dit was ook ons verste doel.

knud rasmussen gletsjer up2

Onderweg zien we Inuïts, ze zijn op jacht naar een narwal (Arctische tandwalvis, die ongeveer 4 – 5 meter lang wordt). Het lijkt wel of alle dorpen hiervan op de hoogte gebracht zijn, het is druk op het water met bootjes en speedbootjes. We houden een pauze op het strandje, waar we de dag ervoor ook gepauzeerd hebben. Net op het moment van vertrekken krijgen we weer te maken met valwinden. We wachten af en schuilen met z’n allen tussen een rotsspleet. Doorvaren zit er vandaag niet meer in en we besluiten droge kleding aan te trekken om verder afkoelen te voorkomen. We gaan op zoek naar een plek voor de tenten, dit is nog lastig, overal waar je kijkt is er rotsachtig terrein. Er is nog een piepklein plekje voor 4 tentjes en Sien staat vlak bij een waterval tussen 2 rotsenblokken ingeklemd. Beter hier een noodbivak, dan met dit weer op het water…… ’s Avonds tijdens het diner zitten we redelijk uit de wind tussen de rotsspleet. Marie Louise en ik eten slechtweer voer (boerenkool met worst).

Vrijdag 4 juli
Het doel van vandaag is richting het dorp Kungmit te varen. Het weer is ons goed gezind: het is licht bewolkt, geen wind en niet al te koud.
We varen terug zoals we gekomen zijn, langs de Amerikaanse basis en het Fangsthus. Dit heeft te maken met onze planning en het aantal dagen dat we nog hebben. Na 4 uur peddelen, pauzeren we bij het Fangsthus. Daarna zetten we koers naar Kungmit.
Hier is een speciale doorgang die je alleen kunt doorvaren als het hoogwater is. De route ernaar toe is heel bijzonder: het is een ketting van verschillende bergmeren, aan elkaar verbonden door smallere doorgangen. Het is windstil, de bergen weerspiegelen in het water.

katarakt up2

Bij de bewuste doorgang gaan we eerst op verkenning. Het lijkt op een kleine, smalle stroomversnelling met wat rotsblokken. Een voor een gaan we erdoor. Dit is lachen, want voor je het weet zit je vast en ga ik achteruit de stroom door.
Vlak na de doorgang, om een uur of vijf, zoeken we naar een kampplek. Deze vinden we aan de rechter oever.
Het koelt snel af en voor het eten duik ik nog even mijn tent in om op te warmen. ’s Avonds maak ik een wandeling met David en dan ontdekken we dat er verderop nog een soort van stroomversnelling is (het lijkt op een tidel race zonder golven). We rekenen precies uit wat het gunstigste en meest veilige moment is om hier morgenochtend doorheen te gaan.

Zaterdag 5 juli
We staan vroeg op om op tijd bij de doorgang te zijn. Vergeleken met gisteravond stelt het nu niets voor, omdat we toch wat eerder zijn qua tij.
Rustig varen we verder richting Kungmit. Aan de rand van het dorpje zien we de vuilnisbelt al opdoemen. Alle afval wordt rechtstreeks in zee gedumpt.
We stappen uit in het haventje, en het eerste wat we doen is een run op de shop. Ze verkopen hier van alles, zelfs een breedbeeld TV. Nadat we het een en ander aan snoep en koeken hebben ingeslagen, lopen we nog wat rond in het dorp. De huizen zien er hetzelfde uit als in Kulusuk, ook is er een dorpshuis, een school en een kerk. Wat ons opvalt is, dat het hier nog smeriger is dan in Kulusuk. Een riviertje wat door het dorp loopt, ligt vol met afval.
Vandaag doen we het rustig aan, dus gaan we in de buurt van Kungmit in de Angmagssalik fjord op zoek naar een kampeerplek. Er zijn hier veel baaien, dus keus genoeg. Het is nog vroeg in de middag, tijd genoeg om mijn haar te wassen in een ijs en ijskoud bergstroompje (auaauuwww!).

Zondag 6 juli
Vandaag een rustdag op deze mooie plek. Hier is ooit een nederzetting geweest, er zijn nog ruines zichtbaar van de onderkomens van de Inuïts en we ontdekken verschillende grafheuvels. De dag besteedt ieder voor zich, ik heb heerlijk in een ruïne gezeten, in de zon en uit de wind.

Jachthut up2

’s Avonds eten we ook in de ruïne. De temperatuur is inmiddels gezakt tot 2° C. Het is veel en veel kouder dan 3 jaar geleden. Ik heb borden vol met pasta gegeten, maar ondanks dat was ik toch 2 kg afgevallen. Om niet helemaal koud de tent in te gaan, maken we elke avond een wandeling. Vanavond lopen we over de rotsen wat verder de baai in. Daar vinden we resten van een walvis. Overal verspreid liggen tussenwervel schijven, die we meenemen om thuis te gebruiken als onderzetter.

Zaterdag 7 juli
Om 06.25 uur word ik gewekt door Sien. We stellen het kanoën  even uit; het is mistig en er is te veel wind. Om 08.00 uur word ik weer uit mijn slaap gerukt door Sien: we gaan om 10.00 uur varen!
Na een onrustig ontbijt en inpak geheel (hier heb ik mijn fleece broek laten liggen, die door de 2e groep een week later weer is gevonden) staan we om 10.00 uur klaar om te vertrekken. Nou niet dus, er is nog steeds te veel wind. Met zijn allen wachten we af tot de wind wat afneemt, we zitten weer in de ruïne, uit de wind en in de zon.
Eindelijk kunnen we om 10.45 uur vertrekken, we besluiten om direct de oversteek te maken. Aan het begin van de trip hebben we , uit veiligheidsoverwegingen, bedacht om niet meer in het midden van de fjord te varen, maar aan de kant. Eigenlijk is dit ook leuker varen, want langs de kant is veel meer te zien. Eenmaal aan de overkant, merken we toch dat de wind weer aantrekt, met rukwinden en valwinden….  Langs de kant varen is een schijn veiligheid, want er is hier geen enkele escape, alleen kale, steile rotswanden.

steile wand up2

We lunchen op een heel mooie plek, het is een diepe baai, die beschut ligt en waar nauwelijks wind staat. Dit is verraderlijk, want na een uurtje gaan we weer enthousiast op weg. In de buurt van de kaap krijg ik toch een onveilig gevoel en zeg dat ik het niet zie zitten om met deze wind een oversteek te maken. We keren terug naar de lunchplek. Dit is een heerlijke kampeerplek, de temperatuur is prima, de zon schijnt en we hebben allemaal een uitstekend plekje voor onze tent.
’s Avonds tijdens ons diner hebben we een geweldig uitzicht over de Angmagssalik fjord, we zien witte kopjes op het water en in het midden van de fjord hangt een dikke laag mist.

Maandag 8 juli
Het is prima weer om te kanoën. Toch varen we non-stop door (20 km) naar onze overnachtingsplek. Er zit ook een oversteek in, en we zijn wat onzeker geworden hierover, dus we willen graag voor het middaguur de oversteek gedaan hebben.
De kampplek is een plek waar we 3 jaar geleden voor de eerste nacht hebben gestaan. Ik kan het me wel vaag herinneren, maar het is nu toch weer heel anders. Om 12.30 uur gaan we aan land, zetten de tenten op en relaxen.

Dinsdag 9 juli
In goed overleg hebben we besloten om vandaag nog een rustdag te houden. Ik merk dat ik moe word, en dan ben ik zeker niet de enige. Deze expeditie is zwaarder dan de vorige keer: de kou, het onzekere: kunnen we wel of niet varen, kan ik dit aan? Maar ondanks of dankzij dit alles blijft de sfeer in de groep goed.
’s Middags wandel ik naar een bergmeertje, om me heen minuscule plantjes die steeds verder in bloei komen.

bloemetjes up2

Er is een schrale wind en een waterig zonnetje. Je moet wel in beweging blijven, anders koel je teveel af en zit er niets anders op om de tijd door te brengen in je tent.
’s Avonds eten we achter de rotsen bij het water. Daarna doen we onze gebruikelijke avondwandeling.

Woensdag 10 juli
Dit is onze laatste vaardag. Ik kijk goed om me heen en neem alle beelden in me op. Over een paar uurtjes zijn wij weer terug in Kulusuk. We varen kris kras tussen de eilandjes door, soms moeten we terug als het doodloopt. Even later zitten we in een mistbank, de koers is pal zuid, en links van ons zien we nog vaag de contouren van de eilanden, dus we zitten goed. Even later zien we nog een zeehondje. Dit jaar hebben we veel vogels (sneeuwgorzen, meeuwen) gezien en brutale poolvosjes, die ’s nachts op zoek gingen naar eten in de kano.
Aan wal, na de gebruikelijke groepsfoto (big smile en peddel in de hand), gaat het grote sjouwwerk weer beginnen. Kano’s optrekken vanuit de haven en leegmaken. Alle bagage moet weer terug naar de guesthouse. In de hut is het warm, zijn wij niet meer gewend.
Hangend op de bank overdenk ik de vakantie: het was niet te vergelijken met de vorige keer, het was anders. Wanneer ik ’s avonds laat nog naar buiten kijk, zie ik rondom bergen, in de verte de baai, vanwaar wij vertrokken. De zon kleurt de hemel roze en gaat stil onder achter de bergen.

zonsondergang up2

Willie de Jong

 

 

site ontwerp